ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 190 / 5

ประจำวันที่- ดูดสิ่งสนับจากกามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 281 เฉพาะในหัตถบาตทางข้างหน้า หรือ ทางข้างหลัง (แห่งเรือนนั้น) แต่ภิญญาเก็บ (อิวร) ฝาคไว้ในสภา พึงให้อยู่รู้นั้นในสภา หรือ ที่ใกล้ประตูเมือง ตรงหน้าส

เนื้อหานี้กล่าวถึงการสำรวจความหมายของอุปจารในพระบาลี โดยเฉพาะการวิเคราะห์การใช้ศัพท์ในบริบทต่าง ๆ เช่น ในหัตถบาสและประตูเมือง รวมถึงการเข้าใจและตีความคำพูดของพระผู้มีพระภาคอย่างลึกซึ้ง ทั้งนี้เนื้อหาย

ประโยค (ตอน) - จุดส่วนปลากามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 282 ที่ชื่อว่าโรงเก็บของนั่น ได้แก่ โรงเก็บสิ่งของมีดยอดเป็นต้น จำผิดแต่โรงเก็บของนี้ไป พึ่งทราบวินิจฉัย โดยยืนยันกว่าแล้ว ในเรือนพัก ที่ชื่อว่าป้อมนั่น

เนื้อหานี้เสนอมุมมองเกี่ยวกับโรงเก็บของ ซึ่งมีการสร้างขึ้นจากอิฐเพื่อป้องกันภัย ซึ่งประกอบด้วยปราสาทหลายหลังและอธิบายลักษณะต่าง ๆ ของปราสาท เช่น ปราสาทรูปห้าเหลี่ยมและปราสาทโลน. นอกจากนี้ยังกล่าวถึงกา

ประโยค (ตอนที่) - ดูของสมุนไพรจากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 283 ลาน ท่านเรียกว่า ธัญญาณ (ลานนวดข้าวเปลือก) สวนดอกไม้ หรือ สวนผลไม้ท่านเรียกว่า "สวน." ในลานนวดข้าวและสวนทั่งสอง มีวิถีฉันเช่นเดียวกับที่กล่าวแ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการเก็บรักษา จิวรและสมุนไพรในภูมิและสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม รวมถึงการใช้สถานที่ในการจัดเก็บที่ดีที่สุด เช่น ลานนวดข้าวและสวนต่าง ๆ เทคนิคลึกซึ้งที่ช่วยให้รักษาคุณภาพและสมุนไพรอย่างมีปร

ประโยค) - ดูดของมันปลาสงขาแปล ภาค ๑ - หน้า 286 เดินมา, และอารมณ์ขึ้นไปเก่ากว่าพวกเธอผู้กล้ามายังไม่ถึงมันเอง, จิวิช ทั้งหลายเป็นนิสัศศคีย์, แต่ยังไม่รัง. ก็ถ้าว่าพวกเธอพูดว่า "พวก เราเชิกคู่หนึ่งแล้ว

เนื้อหาว่าด้วยอารมณ์และการกระทำของจิวิชและภิกษุในช่วงเวลาของการฟังธรรม และการนั่งเข้าไปในอุฉันเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมทางศาสนา เมื่อเข้าใจว่าจิวิชและนิสัศมีบทบาทสำคัญในการสร้างสรรค์และฟังธรรม การสอบถามถึง

ประโยค(ตอน): ทุติยส่วนปนสกกาสิกาปล ภาค ๑ หน้าที่ 288 จิวรรณกรรมที่ ๑ ลิกขาขบทที่ ๓ พร ะนาถติตย์อิญสิกขาขบท ตติยถิินสิกขาบทว่า ตน สมยน เป็นต้น ข้าพเจ้าจะแสดงกล่าว ต่อไป:- พึงทราบวันอันตติถิกขาสิกขาบท

เอกสารนี้กล่าวถึงการบรรยายระเบียบการปฏิบัติของภิกษุในธรรมสังคาคารย์ เสนอแนวทางการปฏิบัติที่ถูกต้องและเหมาะสมภายใต้การดูแลของพระผู้มีพระภาคเจ้า รวมถึงการจัดการความรู้ด้วยกับการกำหนดเวลาในการอธิบายหลักก

ประโยค(ตอน) - ดูที่สุดมันปลากะแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 289 [แก่อรสกิษฎาพังวิ่งด้วยความหวังจะได้วิ่ง] หลายขวา คาถีป อาทิตย์ ทินน์ มีความว่า จิวที่ทายอ อุทก่าวแก่ส่งว่า "นี่เป็นอากิวิร" หรือ ที่ทายอาวแก่ออ

บทความนี้สำรวจแนวความหมายเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคณะภิกษุและความหวังที่เกิดขึ้นในแง่มุมต่างๆ โดยเฉพาะในบทที่กล่าวถึงความหวังจากคณะหรือสงม์ พร้อมกับการชี้ให้เห็นถึงคำสอนในพระสูตรที่เกี่ยวข้อง เนื้อ

ประโยค(๒) - ดูชุดส่วนปลาสากลตามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 291 จิวเเดงให้เป็นบริจารโฉล แล้วเก็บจิวที่วังจะได้มันเเละให้เป็น จิวเเดง. จิวเเดงน้อมได้รับบริจารอีกเดือนหนึ่ง ภูกย่อมได้เพื่อผล เปลี่ยนกันเเละกันเก็

เนื้อหานี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับจิวแดงและการเปลี่ยนแปลงภายในที่สัมพันธ์กับการบริจารโฉล โดยจะพูดถึงบทบาทและความสำคัญของจิวแดงในด้านต่างๆ ผ่านกระบวนการทางปรัชญาและจิตวิทยา การวิเคราะห์นี้ยังเชื่อมโยงกั

ประโยค (ตอน) - ฤดูสัตว์นกปลากาแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 293 มาตามที่อยู่คัน มิใช่ตอนถึงกัน ด้วยความเกี่ยวเนื่องทางมรรคา ไม่ใช่คนถึงกัน ด้วยความเกี่ยวเนื่องทางบิดา ตลอด ๗ ชั่วอายุ ของบรรพชนอย่างนี้ คือ ปิฎก

บทนี้กล่าวถึงความเกี่ยวเนื่องทางมรรคาระหว่างบรรพชนและสมาชิกภายในครอบครัว โดยระบุถึงปิฎก, มารดา, และความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องใน ๗ ชั่วอายุ ดูเหมือนว่าผู้เขียนจะชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรู้จักเชื้อส

ประโยค (๑) - ทุติยสัมผัสทากฏกฏกาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 295 ย่อมใหม่ เป็นทุกข์กฏกฎทุกๆ ประโยค ในฐานะฝนวัง แม้ในการทบ ก็พิสูจน์ประโยคอย่างนี้ ข้อว่า องฺฤฏิย องฺฤฏิสฺฏิ ปราณีอิว รโวาปติ มีความว่า ถ้าไม่นำ

บทความนี้อธิบายถึงกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวกับการซักเสื้อผ้าในพระธรรม โดยมีการอ้างอิงถึงขั้นตอนและการปฏิบัติต่าง ๆ ที่ควรทำเพื่อไม่ให้เกิดอาบัติแก่ผู้ปฏิบัติ รวมถึงบทบาทของนางสงฆา สามเณร และอุบาสก ในการส่งผ้าซ

ประโยค(ตอน) - ดูเหตุสมุนปลากาสิกามาแปล ภาค ๑ หน้า ๑๙๘ จิรวรรณที่ ๑ ศิกขาบทที่ ๕ พระธรรมนิวรเปลือกหนศิกขาบท จิรวรรปฏิกูลหนศิกขาบทว่า ตน สมญ เป็นกัน ข้าวเจ้า จะกล่าวต่อไป:- ในจิรวรรปฏิกูลหนศิกขาบทนั้น

บทนี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์ศิกขาบทที่ ๕ ในจิรวรรปฏิกูลหนศิกขาบท โดยระบุให้เห็นถึงการบัญญัติและบทบาทสำคัญของพระเถรีในการสื่อสารและการปฏิสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับหัวหน้าโจรในบริบททางศาสนาและคำสอนที่สัมผัสใกล

ประโยค (ตอน) - ดูเดอสมันปลาบสกทานแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 300 บทว่า นิพุปัพิยาเมนา มีความว่า นางถูกพระอุทยิแสดงอุปมา แล้วคาดคั้นหน้ากเข้า ข้อว่ อนิตรวาดัฑ ทุตวา ออมาส มีความว่า พระเคราะห์ นุ่งผ้าดำ แล้วได้

บทความนี้สำรวจการแลกเปลี่ยนจีวรในวงการพระพุทธศาสนา โดยมีการอภิปรายถึงสิทธิและข้อกำหนดเกี่ยวกับการรับจีวรของภิกษุณีและภิกษุ อีกทั้งยังเสนอแนวทางการประพฤติปฏิบัติที่ถูกต้องในการแลกเปลี่ยน ผ่านตัวอย่างกา

ประโยค - ทุ่งสมันต์ปลากาสำแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 301 และผ้าสีดำ ๆ มาวางไว้ใกล้เคียงแห่งภูมิคุ้มกัน หรือ ยืนในอุปาจาร หรือ ละอุปาจารโผล่ บรรดาผ้เหล่านี้ วิรฺวาด เป็นของนางภิกขุณีทั้งหลาย เป็นอาศิญาณเด็ก

เนื้อหาเกี่ยวกับการถวายผ้าของภิกษุณีและการแลกเปลี่ยนสิ่งของในบริบทของศาสนา โดยเน้นถึงวิธีการและข้อกำหนดที่ควรปฏิบัติ รวมถึงการอภิปรายเกี่ยวกับคำกล่าวที่ปรากฏในมาทีปจริง ความสำคัญของการปฏิบัติและการรัก

ประโยค (ตอน): ดูเดิมสนับสนับกาสกแพล ภาค ๑ หน้า ที่ 304 บทว่า อญญูชียมาน ความว่า ภิกษุเหล่านั้นถูกท่านพระ อุบาลีสอบสวนถึงการบรรพชา อุปสมบท การอธิฐานบาตรและจีวร เป็นต้นอยู่. ข้อว่า เตมุกตุ อารโณมัท มีคว

บทเนื้อหานี้กล่าวถึงการสอบสวนภิกษุโดยพระอุบาลี พร้อมทั้งแนวทางการปฏิบัติที่เหมาะสมสำหรับภิกษุในการดำรงชีวิตทางพระธรรม รวมถึงการต้องระมัดระวังต่อพฤติกรรมที่อาจส่งผลกระทบต่อความสงบสุขของพระเณร, แม้ต้องเ

ประโยค(๑) - จุดตอมหินปลาสากแปลง ภาค ๑ - หน้า 306 ควรที่จะภูมะนุ่งไหมได้ไม่รับเอาสิทธิ คือ แม่นุ่งไหมแล้ว ก็ไม่พึงถือ ลักษณะ (ของเขา). บทนี้ บัญฑิตพึ่งราบรับิฐาน ในคำว่า "กิฏฐินเดินไปถึง วัดใดก่อน, ถ

บทนี้กล่าวถึงการใช้ภูมะนุ่งไหมและจิรารับิฐานในศาสนาพุทธ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้สิทธิในวัดของชาวบ้านที่สร้างวัดและจัดเตรียมทรัพย์สินต่างๆ สำหรับการทำบุญ เช่น การใช้เครื่องลาพื้นลุ่ง การปลาดเปลือกฟูกอ้า

ประโยค(ตอน) - ดูยอดสมุนปลาสากแกะแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 307 เป็นปรกติเดิมที่เดียว ภิกษุไปยังต่างถิ่นแล้ว พึงเก็บไว้ในอาวาสของสงฆ์แห่งหนึ่ง เพื่อประโยชน์แก่การใช้สอย โดยการใช้สอยเป็นของสงฆ์ ถ้าจีวรสำหรับบ

เนื้อหาเกี่ยวกับการเก็บรักษาและการใช้จ่ายของจีวรโดยภิกษุในอาวาส รวมถึงการจัดการกับวัสดุบริหารที่ชำรุดหรือสูญหาย มุ่งเน้นที่บทบาทของอาจารย์และการสงเคราะห์ภิกษุ รวมถึงบทบาทของการบริหารกิยุษและประเด็นสำค

ประโยค (ตอน) - ข้อคิดเห็นในปาฐกถา แปล ภาค ๑ - หน้าที่ 308 แท้จริง ไม่มีอาบัติหรืออนามัย แก่กยู่ทั้งหลายที่พวกจิตปวรนา แล้ว. แม้ไม่กล่าว อุตตโม ธเน น นี้ บัณฑิตพึงเห็นความอย่างนี้ว่า "ไม่เป็นอาบัติเก

บทความนี้เสนอข้อคิดเห็นเกี่ยวกับการปวรนาและการไม่มีอาบัติใด ๆ สำหรับบุคคลที่มีจิตปวรนา โดยเน้นไปที่การบริจาคสิ่งของและการปฏิบัติตามวินัยของสงฆ์ รวมถึงการปฏิกิริยาที่จะเกิดขึ้นเมื่อมีการขอปวรนา โดยอธิบ

ประโยค(ตอน) - ดูเหตุสมมุติการแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 309 ในคำว่า อนุญาสุสตายู this มีรธอย่างหนึ่ง ดังนี้ว่า "ไม่เป็นอาบัติเกิดกับผู้ถอกพวกญาติและคนในครอบครองตนเอง เพื่อ ประโยชน์แก่ตนเองอย่างเดียวเท่านั้น

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการไม่เป็นอาบัติในบริบทของการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา โดยมีการนำเสนอวิธีการและข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง เช่น การถอดถอนที่เกิดจากความประสงค์เพื่อประโยชน์ส่วนตัวหรือส่วนรวม การวิเคราะห์

ประโยค (๒) - ดูที่สุดสมบัติปาสาทกามาแปล ภาค ๑ - หน้า 310 จิววรรณ์ที่ ๑ สิกขาบทที่ ๑ พรรณนาถุตตทิสริกาขนบ ถุตทิสริกาขบทว่า เตน สมนุ เป็นดังนี้ ข้าพเจ้าอัจจาว่า ต่อไป:- ในทุตตทิสริกาขบทนั้น มีวินิจฉัยดั

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์อรรถในสิกขาบทที่ ๑ โดยเฉพาะในคำว่า อภิฤทุซึ ซึ่งมีความหมายว่า 'เพื่อถือเอา' โดยมีการอธิบายถึงความปรารถนาและการนำไปรับจีวรในบริบทของผู้ที่ปรารถนา และอธิบายความหมายของบทต่างๆ

ประโยค(ตอน) - คู่อสนั่นปลาสานกาแล ภาค ๑ - หน้าที่ 311 พวกข้ามเจ้า เติมบารมีรื่น ท่านต้องการจิรเท่าได ถึงงั้นไปเท่านั้น เด็ด." ก็เพราะรวบการนามทั้งสองนั้นเข้าเป็นอันเดียวกัน ตรัส เรียกว่า "ปารณาเพื่อป

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการอธิบายคำสั่งสอนของพระผู้พระภาคเจ้าที่เกี่ยวกับการใช้จิวรรในชีวิตประจำวันของภิกษุ โดยมีการกำหนดวิธีการใช้และจำนวนของจิวรรที่เหมาะสม หลีกเลี่ยงการเกินควรและแสดงให้เห็นถึงความสำ

ประโยค- ดูข้อสมุนปลาสากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 312 ภิณฐนนไม่ควรยืนดี แต่บรรดาจิว ๒ ผืน ของภิณฐใจหายผืนเดียว, เธอพึงยืนดีผืนเดียว แต่ของภิณฐใจ มีผืนเดียวเท่านั้น และจิวริผืน นันหายภิณฐ พึงยืนดี ผืนเดียว แต

การตีความการวิเคราะห์ข้อสมุนปลาสากในภาค ๑ แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการเข้าใจลักษณะในองค์และการตั้งอยู่ในความเป็นผู้มีอุตรสงคลัมอันตราสก การพูดถึงจิวรทั้งหลาย มีการกล่าวถึงการขอและการพอประมาณในบริบททา